Skip navigation

Αποτελέσματα αναζήτησης για: Νίτσα Συνίκη Παπακώστα

Το 1995 ο δήμος Κόνιτσας διοργάνωσε συμπόσιο γλυπτικής με σκοπό να τιμήσει τους «Πελεκάνους» ( παλιοί μάστοροι της πέτρας ) της γύρω περιοχής.
Στο συμπόσιο συμμετείχαν οι γλύπτες/τριες :
Διονύσης Γερολυμάτος, Χρήστος Λάμπρου, Ευδοκία Παπαγεωργίου, Χρήστος Παππάς, Χρήστος Ρηγανάς, Χρήστος Λαζαράκης, Νίτσα Συνίκη Παπακώστα, Βασίλης Βασίλη, Θεόδωρος Παπαγιάννης, Νίκος Κυρίτσης, Γιώργος Χουλιαράς.

Το κείμενο που συνοδεύει το έργο του/της κάθε γλύπτη/τριας έχει δημοσιευθεί σε σχετικό κατάλογο του δήμου Κόνιτσας.
Οι φωτό των έργων είναι προϊόν σάρωσης από το πάρα πάνω βιβλίο και έγιναν από τους Σ.Πάσχο, Γ.Λαμπρου και Χρ. Ράπτη.

gerolymatos
.
lambrou
.
papageorgiou
.
pappas
riganas
.
lazarakis
.
papakosta
.
vassilis
papayannis
.
kyritsis
.
houliaras

.
Συμπόσιο
Γλυπτικής
Κόνιτσα
1995
.

220520093715

Συμπόσια | Home

.

.

.

Advertisements

210520093704

210520093705 Η καταγωγή μου από τη μεριά της μητέρας μου ( Μάλιακα ) είναι από την Κόνιτσα. Οι καταβολές μου λοιπόν έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη ζωή μου. Αγάπησα την πέτρα και ό,τι δημιούργησαν οι μάστορες της πέτρας, οι χτίστες, οι αυτοδίδακτοι εκείνοι αρχιτέκτονες που έβαλαν τις βάσεις της ελληνικής λαϊκής αρχιτεκτονικής. Επισκέφθηκα πολλά χωριά και πόλεις της Ηπείρου. Μελέτησα και σχεδίασα πολλά μνημεία. Άγγιξα την δουλεμένη τους πέτρα, είδα το μεράκι, ένοιωσα τον μόχθο και την αγωνία των μαστόρων που το έργο τους δεν έχει μελετηθεί ακόμα σε βάθος. Οι περισσότεροι κατάγονται από την περιοχή της Κόνιτσας και ειδικότερα από τα χωριά δίπλα στο Σαραντάπορο.
Όπως λένε λοιπόν κάθε χρόνο την καθαρή Δευτέρα ξεκινούσαν για να στολίσουν την Ελλάδα και όχι μόνο, με τα αρχιτεκτονικά τους δημιουργήματα. Χάνονταν από τα σπίτια τους για μήνες. Η ώρα του αποχαιρετισμού για ένα ταξίδι δύσκολο και αβέβαιο μερικές φορές με συγκινούσε πάντα. Θέλησα λοιπόν σκαλίζοντας το γλυπτό αυτό να πετρώσω την ανάμνηση της στιγμής αυτής. Πελέκησα δύο λιτές και απλοποιημένες φόρμες, του μάστορα και της γυναίκας του. Με τις καμπύλες, θέλω να δείξω την τρυφεράδα, την ευγένεια και το βουβό πόνο της γυναίκας που μένει πίσω. Με τις γωνίες δείχνω την τόλμη, την υπερηφάνεια και τη δύναμη του άνδρα ο οποίος κυριαρχεί ( πιο ψηλός ) της γυναίκας, η οποία τον στηρίζει. Δούλεψα με το βελόνι, όπως οι παλιοί μάστορες για ν΄αποδώσω έτσι την τραχύτητα του τοπίου της χαράδρας του Αώου.
Το γλυπτό είναι στημένο πάνω στο δάσος στα «Πλατανάκια». Μέσα σ΄αυτό έχει μείνει ένα κομμάτι της ψυχής μου για ν΄αγναντεύει για πάντα τον κάμπο της Κόνιτσας.

Συμπόσιο γλυπτικής, Κόνιτσα 1995
Γλύπτρια : Νίτσα Συνίκη Παπακώστα ( 1941 – )
Άλλα έργα της γλύπτριας : εδώ ( scroll )
Τα υπόλοιπα έργα του συμποσίου : εδώ

Οι φωτό είναι προϊόν σάρωσης από σχετικό βιβλίο του δήμου Κόνιτσας και έγιναν από τους :
Στεφ. Πάσχο, Γ. Λαμπρου και Χαρ. Ράπτη.

Συμπόσια | Home

.

.

.

Το 1996 ο Δήμος Ιωαννίνων διοργάνωσε συμπόσιο γλυπτικής με την συμμετοχή δώδεκα γλυπτών, στην πλειοψηφία τους Ηπειρώτες.
Οι γλύπτες/τριες που έλαβαν μέρος ήταν ( αλφαβητικά ) :
Βασίλη Βασίλης, Γερολυμάτος Διονύσης, Δικέφαλος Κώστας, Κοζόκος Τάκης, Λαζαράκης Χρήστος, Λάμπρου Χρήστος, Παπαγεωργίου Ευδοκία, Παπαγιάννης Θεόδωρος, Παπακώστα Συνίκη Νίτσα, Ρηγανάς Χρήστος, Ρόκος Κυριάκος, Χουλιαράς Γιώργος.

Το κείμενο που συνοδεύει το έργο του/της κάθε γλύπτη/τριας είχε δημοσιευθεί σε σχετικό βιβλίο του Δήμου Ιωαννίνων.
Οι φωτό των έργων είναι προϊόν σάρωσης από το πάρα πάνω βιβλίο και έγιναν από τους Σ.Πάσχο, Ηώ Πάσχου ,Γ.Λαμπρου και Θ.Τζαμαλή.

vassilis
.
gerolymatosnail
.
dikefalosnail
.
papakostanail
kozokosnail
.
lazarakisnail
.
lambrounail
.
papagergiounail
.
6x6-diagonal-half-square
houliarasnail
.
papayannisnail
.
rriganasnail1
.
rokosnal

Συμπόσια | Home

.

.

.

papakosta003

Η λίμνη, το νησί, το κάστρο, ο μόλος, η πόλη μου, τα Γιάννενα με συντροφεύουν απ΄ όταν γεννήθηκα τα κουβαλάω μέσα μου, πνοή δημιουργίας.
Ο μόλος είναι η πιο ειδυλλιακή περιοχή της πόλης και εδώ επιλέχτηκε να τοποθετηθούν τα γλυπτά του συμποσίου.
Όπου περπατήσεις εδώ και η παραμικρή πέτρα έχει να σου διηγηθεί μαι ιστορία. Η σιωπηλή σκιά του Βυζαντινού κάστρου, τα σκούρα νερά της λίμνης, αναδύουν ένα μυστήριο από θρύλους και ιστορίες παλιές, για έρωτες που άντεξαν στο χρόνο. Σήμερα βλέπεις τον έρωτα να ξαναγράφεται μέσα στις μοναχικές φιγούρες των ζευγαριών που περπατούν αργά αργά στο φως, στο σκοτάδι, στη βροχή, στην ομίχλη, όλο τον χρόνο.
Αυτόν τον έρωτα με όλη του την τρυφερότητα και την αγάπη προσπάθησα να αναδείξω μέσα από το κοζανίτικο μάρμαρο που σκάλισα.
Δημιούργησα ένα ζευγάρι πελεκώντας ψηλές, αφηρημένες φόρμες με περισσότερες καμπύλες για να έχω μια αργή κίνηση και κάθετες που να δηλώνουν το σταμάτημα του χρόνου για ένα ατελείωτο περίπατο.
Αυτό το γλυπτό μου το αφιερώνω σ΄όλα τα ζευγάρια που περπάτησαν έτσι αγκαλιασμένα στο μόλο, που ζουν και θα ζουν την αγάπη τους δίπλα στην λίμνη, στο κάστρο, στο νησί, στα Γιάννενα.

Νίτσα Συνίκη Παπακώστα

papakosta002

Συμπόσιο γλυπτικής, Γιάννενα 1996
Γλύπτρια : Νίτσα Συνίκη Παπακώστα ( 1941 – )
Άλλα έργα της γλύπτριας : εδώ
Τα υπόλοιπα έργα του συμποσίου : εδώ

Οι φωτό είναι προϊόν σάρωσης από το σχετικό βιβλίο του Δήμου Ιωαννίνων και έγιναν από τους Σ.Πάσχο, Ηώ Πάσχου ,Γ.Λαμπρου και Θ.Τζαμαλή.

Συμπόσια | Home

.

.

.