Παράκαμψη πλοήγησης

Monthly Archives: Οκτώβριος 2010

Εγκατάσταση
Έτος : 2010
Καλλιτέχνις : Γιελένα Ανατολίεβνα Κατκόβα
Από την έκθεση «Το σχέδιο Σωτηρία«, στο ομώνυμο νοσοκομείο ( Ιούνιος – Οκτώβριος 2010 )
Περισσότερα έργα από την έκθεση : εδώ

______________

Home

.

.

.

.

Advertisements

Μεικτή τεχνική
Έτος : 2010
Καλλιτέχνης : Χρήστος Θεοφίλης
Από την έκθεση «Το σχέδιο Σωτηρία«, στο ομώνυμο νοσοκομείο ( Ιούνιος – Οκτώβριος 2010 )
Περισσότερα έργα από την έκθεση : εδώ

______________

Home

.

.

.

.

Ευαγγελία Γούλα

Ευαγγελία Γούλα «Μικρογλυπτική»
Έτος : 2010
Γλύπτρια : Ευαγγελία Γούλα
Από την έκθεση «Το σχέδιο Σωτηρία«, στο ομώνυμο νοσοκομείο ( Ιούνιος – Οκτώβριος 2010 )
Περισσότερα έργα από την έκθεση : εδώ

______________

Home

.

.

.

.

Άρτεμις Αγαθοπούλου ( 1979-)
Από την έκθεση «Το σχέδιο Σωτηρία«, στο ομώνυμο νοσοκομείο ( Ιούνιος – Οκτώβριος 2010 )
Περισσότερα έργα από την έκθεση : εδώ

______________

Home

.

.

.

.

Εγκατάσταση «Ίχνη»
Τζίνα Δημακοπούλου ( 1987-)
Από την έκθεση «Το σχέδιο Σωτηρία«, στο ομώνυμο νοσοκομείο ( Ιούνιος – Οκτώβριος 2010 )
Περισσότερα έργα από την έκθεση : εδώ

Από σημείωμα της καλλιτέχνιδος πάνω σε δένδρο διαβάζουμε :
«Το πιο προσωπικό αντικείμενο ενός ανθρώπου, πόσο μάλλον ενός ασθενή είναι το μαξιλάρι.
Αυτό παίρνει τη θέση της μητρικής αγκαλιάς, στην οποία τρέχουμε αναζητώντας ένα ασφαλές καταφύγιο να απαλύνει τον πόνο μας και να εκμυστηρευθούμε ό,τι σωματικό και ψυχικό μας βασανίζει.
Αφηνόμαστε σε αυτό, όπως και στην τρυφερή αγκαλιά της μητέρας μας. Εκεί ονειρευόμαστε, κάνουμε σκέψεις και δακρύζουμε. Έτσι λοιπόν μέρα με τη μέρα αποτυπώνονται πάνω του, ίχνη σώματος και ψυχής.
Τελικά το μαξιλάρι από ένα κοινό άψυχο αντικείμενο καταφέρνει να γίνει κάτι ιδιαίτερο και να διηγηθεί τη δική του ξεχωριστή ιστορία.
Στον τρόπο στησίματος της εγκατάστασης εμπεριέχονται δύο πολύ σημαντικά στοιχεία : το πρώτο ξεκινάει απο τη γη στην οποία μένει για πάντα το σώμα αλλά και το νοητό κρεβάτι που καθηλώνει τον άρρωστο σωματικά. Το δεύτερο στοιχείο συνεχίζει με το μαξιλάρι ενώ καταλήγει με τον νοητό δρόμο προς τον ουρανό μέσω του πυραμιδοειδούς σχηματισμού. Το μαξιλάρι αιωρείται και αυτό οφείλεται στις δύο αντιστρόφως ανάλογες δυνάμεις που ασκούνται πάνω του. Το σημείο αναφοράς μας, βρίσκεται σε μια ενδιάμεση κατάσταση, αυτή της επίγειας ζωής και της απελευθέρωσης της ψυχής ενώ απεικονίζει τη ζωή που διανύουμε και συνεπώς σε αυτήν αφήνουμε τα ίχνη μας. Έτσι λοιπόν η γη που ζητάει το σώμα και ένα κρεβάτι που πατάει γερά πάνω της, στηρίζει το μαξιλάρι. Αυτό με τη σειρά του ενώνεται με τον ουρανό σχηματίζοντας μια πυραμίδα. Το νοητό σχήμα της πυραμίδας που έχει σαν βάση το μαξιλάρι ( κομμάτι αναπόσπαστο του ανθρώπου που πόνεσε σωματικά και ψυχικά ) δηλώνει το δρόμο που οδηγεί στον ουρανό την ψυχή, βοηθώντας την να φτάσει στον Παράδεισο».

______________

Home

.

.

.

.

«Πέρασμα»
Μαργαρίτα Πέτροβα ( 1979-)
Από την έκθεση «Το σχέδιο Σωτηρία«, στο ομώνυμο νοσοκομείο ( Ιούνιος – Οκτώβριος 2010 )
Περισσότερα έργα από την έκθεση : εδώ

Από σημείωμα της καλλιτέχνιδος διαβάζουμε :
«Από το σκοτάδι στο φως. Από τον εγκλωβισμό στην ελευθερία, από τη ζωή στο θάνατο, από τη δέσμευση στη λύτρωση ! Η μετάβαση από το «μέσα» στο «έξω». Αυτή η διαδικασία του σπασίματος, της βίαιης ανάδυσης, της έκλαμψης, για το πέρασμα από μια κατάσταση σε μία άλλη δημιουργεί ένα ενδιάμεσο αυτόνομο χώρο, που έχει την δυνατότητα να μεταβάλλει τους χώρους του «έξω» και του «μέσα» και να τους διαμορφώνει».

______________

Home

.

.

.

.

«Δίχτυ»
Εύη Ρενιέρη ( 1976-)
Από την έκθεση «Το σχέδιο Σωτηρία«, στο ομώνυμο νοσοκομείο ( Ιούνιος – Οκτώβριος 2010 )
Περισσότερα έργα από την έκθεση : εδώ

Από σημείωμα της καλλιτέχνιδος πάνω σε δένδρο διαβάζουμε :
«Τα δέντρα αυτά παρακολουθούν ακούραστα
την ιστορία του χώρου γύρω τους.
Χώρος εγκλεισμού, ακούσιου ή εκούσιου,
άλλοτε άσυλο, φυλακή και χώρος
εκτέλεσης.

Τόπος για τους άλλους τους
διαφορετικούς ή και χώρος του εν
δυνάμει.

Στα δέντρα αυτά στήθηκε ένα δίχτυ.
Δίχτυ προστασίας, δίχτυ – παγίδα… »

______________

Home

.

.

.

.