Παράκαμψη πλοήγησης

Daily Archives: Μαΐου 20th, 2009

gerolymatos006

Ονειρευόμαστε και δουλεύουμε σ΄έναν κόσμο…για έναν κόσμο που δεν θ΄αφήσει ίχνος. Κραυγές από παντού για τα αναρίθμητα και αναπάντητα «γιατί». Αυτά που ο ασεβής κανόνας που φεύγει κι αφήνει πίσω του. Τούτο είναι το έργο μου.

Διονύσης Γερολυμάτος

gerolymatos002 gerolymatos004

Συμπόσιο γλυπτικής, Γιάννενα 1996
Γλύπτης : Διονύσης Γερολυμάτος
Άλλα έργα του γλύπτη : εδώ ( scroll )
Τα υπόλοιπα έργα του συμποσίου : εδώ

.
Οι φωτό είναι προϊόν σάρωσης από το σχετικό βιβλίο του Δήμου Ιωαννίνων και έγιναν από τους Σ.Πάσχο, Ηώ Πάσχου ,Γ.Λάμπρου και Θ.Τζαμαλή.

Συμπόσια | Home

.

.

.

Advertisements

lambrou002

Έχοντας υπόψη μου το χώρο δουλειάς, ( ο παραλιακός χώρος ), την ιστορία της πόλης, τα βιώματά μου στα Γιάννενα, αποφάσισα να δώσω ένα συμβολικό έργο για την ιστορία της περιοχής.
Ένα δάκρυ λοιπόν είναι το θέμα που επέλεξα να φτιάξω, ένα δάκρυ για την Κυρά-Φροσύνη, ένα δάκρυ νοσταλγίας για τα χρόνια που έζησα στα Γιάννενα, ένα δάκρυ για τους Γιαννιώτες που κρέμασαν οι Γερμανοί την Καταχή στα πλατάνια, που ανάμεσά τους τοποθετήθηκε το έργο, ένα δάκρυ αφιερωμένο στους φίλους μας που μας άφησαν για πάντα.

Χρήστος Λάμπρου

Giannena i mana stin paralia

Συμπόσιο γλυπτικής, Γιάννενα 1996
Γλύπτης : Χρήστος Λάμπρου (1951-)
Άλλα έργα του γλύπτη : εδώ ( scroll )
Τα υπόλοιπα έργα του συμποσίου : εδώ
lambrou001
.
Οι φωτό ( εκτός της μεσαίας ) είναι προϊόν σάρωσης από το σχετικό βιβλίο του Δήμου Ιωαννίνων και έγιναν από τους Σ.Πάσχο, Ηώ Πάσχου ,Γ.Λάμπρου και Θ.Τζαμαλή.

Συμπόσια | Home

.

.

.

papakosta003

Η λίμνη, το νησί, το κάστρο, ο μόλος, η πόλη μου, τα Γιάννενα με συντροφεύουν απ΄ όταν γεννήθηκα τα κουβαλάω μέσα μου, πνοή δημιουργίας.
Ο μόλος είναι η πιο ειδυλλιακή περιοχή της πόλης και εδώ επιλέχτηκε να τοποθετηθούν τα γλυπτά του συμποσίου.
Όπου περπατήσεις εδώ και η παραμικρή πέτρα έχει να σου διηγηθεί μαι ιστορία. Η σιωπηλή σκιά του Βυζαντινού κάστρου, τα σκούρα νερά της λίμνης, αναδύουν ένα μυστήριο από θρύλους και ιστορίες παλιές, για έρωτες που άντεξαν στο χρόνο. Σήμερα βλέπεις τον έρωτα να ξαναγράφεται μέσα στις μοναχικές φιγούρες των ζευγαριών που περπατούν αργά αργά στο φως, στο σκοτάδι, στη βροχή, στην ομίχλη, όλο τον χρόνο.
Αυτόν τον έρωτα με όλη του την τρυφερότητα και την αγάπη προσπάθησα να αναδείξω μέσα από το κοζανίτικο μάρμαρο που σκάλισα.
Δημιούργησα ένα ζευγάρι πελεκώντας ψηλές, αφηρημένες φόρμες με περισσότερες καμπύλες για να έχω μια αργή κίνηση και κάθετες που να δηλώνουν το σταμάτημα του χρόνου για ένα ατελείωτο περίπατο.
Αυτό το γλυπτό μου το αφιερώνω σ΄όλα τα ζευγάρια που περπάτησαν έτσι αγκαλιασμένα στο μόλο, που ζουν και θα ζουν την αγάπη τους δίπλα στην λίμνη, στο κάστρο, στο νησί, στα Γιάννενα.

Νίτσα Συνίκη Παπακώστα

papakosta002

Συμπόσιο γλυπτικής, Γιάννενα 1996
Γλύπτρια : Νίτσα Συνίκη Παπακώστα ( 1941 – )
Άλλα έργα της γλύπτριας : εδώ
Τα υπόλοιπα έργα του συμποσίου : εδώ

Οι φωτό είναι προϊόν σάρωσης από το σχετικό βιβλίο του Δήμου Ιωαννίνων και έγιναν από τους Σ.Πάσχο, Ηώ Πάσχου ,Γ.Λαμπρου και Θ.Τζαμαλή.

Συμπόσια | Home

.

.

.

rriganas003

rriganas001 Η πρόσκληση «πρόκληση» για το συμπόσιο Γλυπτικής των Ιωαννίνων, μου έθεσε μια κυρίαρχη εικόνα, την εικόνα της λίμνης, η οποία, στοιχείο άμεσα ταυτισμένο με την ζωή, το είναι της πόλης, η «ζωή της». Βιότοπος αποδημητικών και όχι μόνο, Σ΄αυτή, στις όχθες της, στα νερά της, μέσα από κοπιαστικό ταξίδι ξεκουράζονται πλήθος πουλιών. Σ΄αυτή ξεκουράζονται ποικιλοτρόπως οι πολίτες της πόλης, οι επισκέπτες της,, σ΄αυτή ξεκουράζεται κάθε τι κουρασμένο, εμείς οι γλύπτες μετά το πέρας της δουλειάς. Αυτές οι σκέψεις, ίσως είναι πηγή ερεθισμού για το έργο που δούλεψα στις «φάσεις» προπλασμού και «εκτέλεσης». Προσπάθησα να κάνω ένα πουλί την στιγμή επαφής του με την λίμνη, να απολαμβάνει την ηρεμία. Το όλο έργο μια φόρμα. Η τρύπα που διαπερνά τον όγκο αφήνει τον χώρο να λειτουργεί απ΄την λίμνη προς τα έξω και απ΄έξω προς την λίμνη. Το γενικό σχήμα με τα στοιχεία του αφαιρετικά «πειθόμενα» στη γλώσσα της γραφής που χαρακτηρίζει την δουλειά μου, τα επί μέρους σχήματα, μορφοπλαστικά αναφέρονται σε μέλη πουλιών τα οποία «συμπλέκονται» ίσως κατά τον τρόπο που συμβαίνει με το χώρο την στιγμή εκείνη που το πουλί πατά στην όχθη ή το νερό και παίρνει την πρώτη ανάσα ξεκούρασης. Το έργο στο βάθρο παίρνει ίσως την πρώτη ανάσα, αλλά θέλει και να δώσει την πρώτη ανάσα οπτικής ξεκούρασης στον κάθε περιπατητή του μώλου της Κυρά Φροσύνης.

rriganas002

Συμπόσιο γλυπτικής, Γιάννενα 1996
Γλύπτης : Χρήστος Ρηγανάς ( 1944 – )
Άλλα έργα του γλύπτη : εδώ ( scroll )
Τα υπόλοιπα έργα του συμποσίου : εδώ

Οι φωτό είναι προϊόν σάρωσης από το σχετικό βιβλίο του Δήμου Ιωαννίνων και έγιναν από τους Σ.Πάσχο, Ηώ Πάσχου ,Γ.Λαμπρου και Θ.Τζαμαλή.

Συμπόσια | Home

.

.

.

rokos004

rokos001 Κατάγομαι απ΄το Μέτσοβο. Γεννήθηκα και έζησα στα Γιάννενα, μέχρι τα δεκαοχτώ μου χρόνια. Ύστερα κατεβήκαμε στην Αθήνα αλλά όμως, όπως λέει ο Νίκος Χουλιαρας, «πατρίδα μας είναι τα παιδικά μας χρόνια». Από τότε κάθε φορά που γυρίζω, έστω και για λίγο, ακουμπάω τη ζωή μου, που όλο και ξεμακραίνει, στα παλιά μου χνάρια και ξαναγεννιέμαι.
Μέναμε στον Κουρουμπά κι όταν έπερνα την κατηφόρα για την λίμνη, θυμάμαι, αισθανόμουν σαν να πήγαινα ν΄απολογηθώ στα πόδια του Μπιτσικελιού που όλο και πιό πολύ μεγάλωνε.
Φέτο ( 1996 ) τον Αύγουστο, ύστερα από τόσα χρόνια, μας δόθηκε η ευκαιρία να ζήσουμε μαζί έναν ολόκληρο μήνα. Απόθεσα τον βράχο μου απέναντί μου κι αρχίσαμε, σαν ίσος προς ίσον, να μιλάμε.
Νόμιζα ότι μιλάμε, γιατί τώρα που το σκέφτομαι, εκείνο έστεκε πάλι γιγάντιο και σιωπηλό απέναντί μου κι εγώ το ίδιο ασήμαντος, όμως με ημερομηνία λήξης πια, να προσπαθώ ξανά ν΄ απολογηθώ.
Τότε σαν παιδί σκάλιζα την ψυχή μου.
Τώρα, εκείνη σκάλιζε για μένα, για μας, την πέτρα χωρίς να ξέρω πότε έκανα τέχνη.
Τούτο το τεράστιο κεφάλι, που δάχτυλα το εμποδίζουν να δει, δεν έγινε στ΄αλήθεια, για να στολίσει το χώρο. Για μένα είναι μια σπονδή στην Θεά Λίμνη, στον Θεό Μιτσικέλη, στην Θεά Πόλη για την θεία τύχη να γεννηθώ εδώ.
Σαν ένα ευχαριστώ απ΄το πέρασμα της γενιάς μου.

Κυριάκος Ρόκος

rokos005

Συμπόσιο γλυπτικής, Γιάννενα 1996
Γλύπτης : Κυριάκος Ρόκος ( 1945 – )
Άλλα έργα του γλύπτη : εδώ ( scroll )
Τα υπόλοιπα έργα του συμποσίου : εδώ

Οι φωτό είναι προϊόν σάρωσης από το σχετικό βιβλίο του Δήμου Ιωαννίνων και έγιναν από τους Σ.Πάσχο, Ηώ Πάσχου ,Γ.Λαμπρου και Θ.Τζαμαλή.

Συμπόσια | Home

.

.

.

papageorgiou002

Αλήθεια ποιός θα μπορούσε να ονειρευτεί ένα υπαίθριο εργαστήρι τέτοιου κάλλους.
Στην κυρά Φροσύνη, κάτω από τον παχύ ίσκιο των γέρικων πλατάνων, που με το θρόϊσμά των φύλλων τους και την στιβαρή παρουσία τους σαν απόλυτοι φρουροί, κυρίαρχοι της περιοχής να σου σιγοψιθυρίζουν τόσα και τόσα που είδαν και άκουσαν και που έφτασαν να γίνουν θρύλοι, και δίπλα σου τα νερά της Παμβώτιδας ήρεμα και προκλητικά, σε τούτο το χώρο κλήθηκα και γω μέλος της ομάδας των γλυπτών να αφήσω την δικιά μου γραφή.
Ο όγκος από Κοζανίτικο μάρμαρο ήταν εκεί έτοιμος να δεχτεί την υλοποίηση της σύλληψης μιάς ιδέας. Τις πρώτες πέντε ημέρες μεθόδευα την εργασία μου για να αποδώσω ένα ανθρώπινο κορμό ακαθορίστου φύλου. Γεγονότα όμως που εκείνες τις ημέρες συνέβαιναν συντέλεσαν να ανασύρουν μνήμες, ιστορικές γνώσεις, έπαιζαν καθοριστικό ρόλο στην πορεία της δουλειάς μου προσδίδοντας στο έργο μου μιαν διαφορετική εξέλιξη ως προς την αρχική σύλληψη.
Η τέχνη σαν υπαρξιακή ανάγκη, έκφρασης αγάπης, ανησυχιών, ερωτηματικών, ανάγκη επικοινωνίας και διαμαρτυρίας, ανάγκη προβολής αξιών και απόρριψής τους, μου έδωσε την δυνατότητα να εκφραστώ κατά της φαλλοκρατικής επί αιώνες κοινωνίας μέσα από μία τελικά εν πρώτοις ερωτική σύνθεση όπου προβάλλει ένας φαλλός, κραταιός μεν, τυλιγμένος δε, σε μια οριζόντια σπείρα χωρίς τέλος και αρχή.
Γνωρίζοντας πως η μορφή, το Α και το Ω κάθε καλλιτεχνικής δημιουργίας, ανήκει στο χώρο και στο χρόνο δεν είναι ποτέ αδιάφορη, επιδρά, προκαλεί αντιδράσεις, σκέψεις ερεθίσματα, αφήνω το αποτέλεσμα μιας προσπάθειας τριάντα ημερών νοιώθοντας ελεύθερη γιατί εκφράστηκα απλά και αληθινά.
«Για την αξία ενός έργου τέχνης, αξία δεν έχει τι παριστάνει αυτό, μόνο η επινόηση και η εκφραστική δύναμη της μορφής του, είναι αυτό που του δίνει την αξία του» ( M. Liebermann )

Ευδοκία Παπαγεωργίου

papageorgiou003

Συμπόσιο γλυπτικής, Γιάννενα 1996
Γλύπτρια : Ευδοκία Παπαγεωργίου (1946-)
Άλλα έργα της γλύπτριας : εδώ
Τα υπόλοιπα έργα του συμποσίου : εδώ

papageorgiou001

Οι φωτό είναι προϊόν σάρωσης από το σχετικό βιβλίο του Δήμου Ιωαννίνων και έγιναν από τους Σ.Πάσχο, Ηώ Πάσχου ,Γ.Λαμπρου και Θ.Τζαμαλή.

Συμπόσια | Home

.

.

.

houliaras004

houliaras005 Ζώντας στο χώρο δουλειάς κατ΄αρχήν διαπίστωσα πόσο διαφορετικό είναι το φως από την άλλη Ελλάδα, πιο μαλακό, πιο μυστηριακό και εντέλει πιο ερωτικό καθώς φιλτράρεται μέσα από τα τεράστια δέντρα. Ένα δεύτερο στοιχείο, ειδικά για μένα που μεγάλωσα εδώ, ο χώρος. Φορτισμένος με βιώματα και κλεισμένος με τεράστιους συμπαγείς όγκους, που τόσο μ΄έχουν σημαδέψει στη δουλειά μου.
Απέναντι το νησάκι πέρναγα τα καλοκαίρια και η μνήμη της μάνας μου που΄φυγε πολύ νωρίς κι΄αυτή πληθωρική όπως τα βουνά της πατρίδας. Έτσι τα δύο αυτά πράγματα έγιναν ένα, η μάνα μου και ο τόπος που μεγάλωσα και μου δώσαν το ερέθισμα για την ιδέα του έργου που έφτιαξα και τους το αφιερώνω.

Γιώργος Χουλιαράς

houliaras003

Συμπόσιο γλυπτικής, Γιάννενα 1996
Γλύπτης : Γιώργος Χουλιαράς ( 1947-)
Άλλα έργα του γλύπτη : εδώ ( scroll )
Τα υπόλοιπα έργα του συμποσίου : εδώ

Οι φωτό είναι προϊόν σάρωσης από το σχετικό βιβλίο του Δήμου Ιωαννίνων και έγιναν από τους Σ.Πάσχο, Ηώ Πάσχου ,Γ.Λαμπρου και Θ.Τζαμαλή.

Συμπόσια | Home

.

.

.