Στο μνήμα αυτό ( φωτό ) ,που καιρό τώρα έψαχνα να βρώ, δεν υπάρχει κάποιο έργο γλυπτικής, υπάρχει κάτι άλλο : το νεκρό σώμα της Marie Weber ερωμένης του Μιμίκου,του ερωτικού ζευγαριού με το τόσο άδοξο τέλος.
Θυμίζω την ιστορία τους ,αν και αυτή που διάβασα στο διαδίκτυο ( την παραθέτω, περιληπτικά, σε ελεύθερη μετάφραση ) , είναι τελείως διαφορετική από την ιστορία που μας έχει παραδώσει ο ελληνικός κινηματογράφος. Δεν είμαι σε θέση να αξιολογήσω ποιά από τις δυο είναι η σωστή.
Γνωρίστηκαν το 1893. Παιδαγωγός στο παλάτι αυτή, στρατιωτικός γιατρός στο νοσοκομείο του Μακρυγιάννη αυτός. Της γνωριμίας ακολούθησε “έρως κεραυνοβόλος” και πολλές μεταξύ τους συναντήσεις στο χώρο της Ακρόπολης.
Μια μέρα που η Μαίρη περίμενε τον Μιμίκο να έρθει στην καθιερωμένη συνάντησή τους,αυτός ποτέ δεν πήγε. Το ίδιο συνέβη και την επομένη ημέρα : πάλι ο Μιμίκος δεν εμφανίστηκε στο σημείο συνάντησής τους. Απογοητευμένη η Μαίρη στέλνει μία επιστολή στην εργασία του Μιμίκου , γράφοντάς του ότι αν και αυτή τη φορά δεν εμφανιστεί στη συνάντησή τους τότε αυτή θα σκότωνε τον εαυτό της πηδώντας από την Ακρόπολη.
Την επομένη ημέρα ντύθηκε με τα καλά της και πήγε στο σημείο συνάντησής τους. Μάταια όμως. Ο Μιμίκος ούτε αυτή τη φορά πήγε να τη συναντήσει. Κοίταξε για τελευταία φορά προς το σημείο από όπου αυτός συνήθως ερχόταν και όταν διαπίστωσε πως άδικα περίμενε, κλείνει τα μάτια της και πηδά στό κενό.
Έντρομοι κάποιοι επισκέπτες της Ακρόπολης πλησιάζουν προς το σημείο όπου είχε γκρεμιστεί,την σηκώνουν και την μεταφέρουν στο κοντινότερο νοσοκομείο που ήταν αυτό που εργαζόταν ο Μιμίκος. Εκείνος μόλις είχε πάει στο γραφείο του μετά από απουσία τριών ημερών για λόγους υγείας, και διάβαζε την επιστολή της Μαίρης που μόλις τότε του παρέδωσαν. Οι φωνές και η αναστάτωση από τη μεταφορά της νεκρής πλέον Μαίρης τον οδήγησαν στο προαύλιο όπου αντίκρισε το άψυχο σώμα της. Απαρηγόρητος όπως ήταν ορκίστηκε να ακαλουθήσει την αγαπημένη του, πράγμα που έκανε αυτοκτονώντας με το υπηρεσιακό του πιστόλι.
Θάφτηκαν χωριστά την ίδια μέρα στο α΄Νεκροταφείο. Οι φίλοι του Μιμίκου,όμως, το βράδυ της ημέρας της ταφής, ξέθαψαν το πτώμα του και το ενταφίασαν δίπλα σε αυτό της Μαίρης.
Μία τραγωδία, που ο απόηχός της φτάνει μέχρι τις ημέρες μας, τα χρόνια εκείνα είχε συγκλονίσει το Πανελλήνιο. Ενέπνευσε λογοτέχνες και μουσικούς να δημιουργήσουν έργα βασισμένα στην ερωτική αυτή ιστορία.
Η πλάκα ( φωτό πάνω ) είναι τοποθετημένη μπροστά από τον σταυρό του μνήματος και πάνω της είναι γραμμένα :
Καρδίαις, αν σμίξουνε στη γη σαν της καρδίαις μας πάλι
Να μη χωρίσουνε ποτέ η μια από την άλλη
Μηνί Φεβρουαρίω φθίνοντι………….Οι εν ουρανώ ερασταί
………εν 1893 έτει………………………Μαίρη και Μιχαήλ
Σημ. Είναι εμφανές ( πρώτη φωτό ) ότι στον τάφο είναι θαμμένη μόνο η Μαίρη. Όσο για τον Μιμίκο μου είναι άγνωστο το που είναι θαμμένος.
Η φωτoεπεξεργασία δική μου.
.
.
.
.
.
.
6 Comments
Καλησπέρα. Έψαχνα σήμερα όλη μέρα να βρώ τον τάφο της Μαίρης, με βάση τη φωτογραφία αλλά δεν τα κατάφερα. Οι κλάρες του φοίνικα και το τοιχάκι πίσω είναι φωτομοντάζ;
Αν ξέρετε που ακριβώς βρίσκεται, πείτε μου σας παρακαλώ απευθείας στο kompil@otenet.gr διότι δεν είμαι εξοικειωμένος με τα forum και τα chat rooms.
Καλημέρα,
Οι κλάρες και το τοιχάκι είναι πραγματικά.
Θα προσπαθήσω να φτιάξω ένα σκαρίφημα, αφού πρώτα βεβαιωθώ για την τοποθεσία.
Μέχρι τότε μπορώ να πω πως βρίσκεται κοντά στον τοίχο του Προτεσταντικού τμήματος ( αυτόν που κοιτάει προς την κεντρική είσοδο του α Νεκροταφείου ).
Καλημέρα σας.
Με ενδιαφέρει και εμένα το σημείο του μνήματος. Παρακαλώ για μια ποιο λεπτομερή τοποθέτηση στο χώρο, προκειμένου να εντοπιστεί επακριβώς το σημείο προσέγγισης
Σας έστειλα ταχ.
Χαιρετώ,
θα μπορούσες να μου στείλεις και εμένα το σκαρίφημα και ίσως και κάποια άλλη φωτογραφία που να φαίνονται και οι παρακείμενοι τάφοι ώστε να μπορέσω να τον εντοπίσω;
Ευχαριστώ
Σου το έστειλα με το τχ.